Δεν ξέρω πόσες μέρες είναι μόνος…
Δεν ξέρω πόσες νύχτες κοιμήθηκε φοβισμένος, μέσα στο κρύο, ακούγοντας ήχους που δεν καταλάβαινε…
Ξέρω μόνο ότι κάποιος τον πήρε και μετά τον άφησε στο βουνό. Μόνο. 💔

Είναι ένα μικρό αγόρι, ένα κουτάβι που δεν πρόλαβε να καταλάβει τι σημαίνει “ΣΠΙΤΙ” και ήδη γνώρισε την εγκατάλειψη. Παρ’ όλα αυτά, όταν σε κοιτάζει… κουνάει την ουρά του. Σαν να ελπίζει ακόμα. Σαν να πιστεύει ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.
ΖΗΤΑΕΙ ΑΓΑΠΗ
Θέλει απλά μια ευκαιρία.
Είναι τρυφερός, γλυκός, γεμάτος ζωή – ένα πλάσμα που αξίζει κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που του έτυχε.
Ψάχνουμε έναν άνθρωπο να του αλλάξει τη μοίρα.
Έναν άνθρωπο που θα του μάθει τι σημαίνει να ανήκεις κάπου. Να είσαι ασφαλής. Να σε αγαπάνε.
Αν δεν μπορείς να τον υιοθετήσεις, σε παρακαλώ… ΚΟΙΝΩΠΟΙΗΣΕ.
Για εκείνον, αυτό μπορεί να είναι η μόνη του ελπίδα.
Ας του δείξουμε ότι ο κόσμος δεν είναι μόνο εγκατάλειψη. 🙏