Από την ελευθερία του δρόμου, στη φυλακή ενός κλουβιού:

Ο Τζεφ ψάχνει ξανά τον ήλιο του.
Ο Τζεφ δεν γεννήθηκε πίσω από κάγκελα. Γεννήθηκε κάτω από τον ανοιχτό ουρανό. Για χρόνια, η γειτονιά του ήταν το σπίτι του. Ήξερε κάθε γωνιά, κάθε μυρωδιά, κάθε άνθρωπο που του άφηνε λίγο φαγητό. Ήταν ο "ελεύθερος" της περιοχής.
Όμως, για κάποιους, η παρουσία του ήταν ενοχλητική. Η δική του ελευθερία ήταν γι' αυτούς πρόβλημα. Και κάπως έτσι, η ζωή του περιορίστηκε σε λίγα τετραγωνικά μέτρα τσιμέντου.
Σήμερα, ο Τζεφ μαραζώνει. Το βλέμμα του, που κάποτε έλαμπε, τώρα είναι καρφωμένο στο πάτωμα. Δεν καταλαβαίνει γιατί "τιμωρήθηκε". Δεν καταλαβαίνει γιατί ο ορίζοντάς του σταματά σε σιδερένιες βέργες. Η ψυχή του, μαθημένη στις βόλτες και στην ανεξαρτησία, σβήνει μέρα με τη μέρα μέσα στη σιωπή του καταφυγίου.
Δεν ψάχνουμε απλά έναν ιδιοκτήτη. Ψάχνουμε τον άνθρωπο που θα του δώσει πίσω την αξιοπρέπειά του. Κάποιον που θα του ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του και θα του πει: «Εδώ είσαι ασφαλής και ελεύθερος».
Ο Τζεφ είναι 5 χρόνων κ 30 κιλά και πολύ φιλικός. Το μόνο που θέλει είναι ένα χέρι να τον χαϊδέψει και μια ανοιχτή πόρτα για να ξαναβρεί τη χαρά.
Μην τον αφήσεις να σβήσει στο κλουβί. Γίνε εσύ η ελευθερία του.